Istòria de sos sistemas pro sa roulette
Duos sèculos de gente chi iscriet règulas pro cambiare sa posta sua.

Sa martingala est de su sèculu XVIII; su D’Alembert leat su nòmine dae unu matemàticu a chie non piaghiat; su Labouchère est su passatempus de unu polìticu vitorianu. Perunu funtzionaiat mancu tando.
Martingala
Su nòmine benit dae su gergu de giogu provenzale (à la martegalo, “a sa manera de sa gente de Martigues”, connota comente faddina) pro una puntada chi si dòpiat, e est documentadu in sos ditzionàrios frantzesos dae sos annos 1760. Thorp (1984), sighende s’American Heritage Dictionary, dat un’àtera ispiegatzione populare: sa gente de Martigues fiat leada in giru pro abitùdines istranas, comente a s’allatzare sos pantalones a segus, e gasi sa frase est bènnida a nàrrere “in manera ridìcula”. Fiat già un’istòria de avisu in sa Parigi de su sèculu XVIII: Casanova contat de comente at pèrdidu una fortuna dopiende a su faraone in Venètzia in sos annos 1750. Sa matemàtica de pro ite non funtzionat, su lìmite de sa mesamesaLìmite de sa mesaSa puntada mìnima e màssima permìtida. Est su màssimu chi firmat sas progressiones chi dòpiant.Leghe totu → e su bankrolldinareBankrollSu totale de su dinare postu a parte pro giogare. Sa gestione de su bankroll est decìdere cantu nde arriscare pro onni puntada e pro onni sessione.Leghe totu → limitadu, fiat cumpresa giai in sos annos 1770. In sa teoria de sa probabilidadematemàticaProbabilidadeSa possibilidade de unu resurtadu, dae 0 a 1 o dae 0% a 100%. Unu nùmeru: 1/37 = 2,70%.Leghe totu → “martingalaistrategiaMartingalaProgressione chi dòpiat sa puntada a pustis de onni pèrdida. Bide sa setzione Istrategia pro su chi faghet e su chi non faghet.Leghe totu →” est diventada in sos annos 1930 unu tèrmine tècnicu pro unu giogu giustumatemàticaGiogu giustuUnu giogu in ue peruna de sas duas partes tenet vantàgiu: onni puntada at unu valore isetadu de zeru.Leghe totu →, chi est s’ùnica cosa chi una martingala a sa roulette no est.

D’Alembert
Jean le Rond d’Alembert at sustentu in s’Encyclopédie (1754) chi, a pustis de una serie de rugheddas, sa cara diventaiat prus probàbile: una de sas primas formulatziones de sa fallàtzia de su giogadore, e dae unu matemàticu de importu mannu. Su sistema de puntada chi agiunghet un’unidadedinareUnidadeSa posta de base cun sa cale traballat unu sistema o unu giogadore. Sas progressiones si descrient in unidades gasi chi bàlent in cale si siat mesa.Leghe totu → a pustis de una pèrdida e nde bogat una a pustis de una vìnchida l’ant intituladu a issu giogadores de a pustis chi teniant sa matessi idea. Issu no l’at mai propostu e, in sas dies suas mègius, l’aiat refudadu.
Labouchère
Henry LabouchèreistrategiaLabouchèreSistema a cantzellatzione: iscrie una lìnia de nùmeros, punta sa suma de sos duos estremos, bògalos a pustis de una vìnchida, annanghe sa posta pèrdida a pustis de una pèrdida.Leghe totu → (1831–1912), giornalista, mere de teatru e deputadu liberale, at fatu connòschere su sistema de cantzellatzione in sa sotziedade de Londra in sos annos 1870 e, a su chi narant, l’at impreadu a Monte Carlo. Su mètodu, iscrìere una lìnia de nùmeros e puntare sa suma de sos estremos, est prus betzu de issu. Su nòmine suo est abarradu ca fiat famadu pro àteras cosas e ca su sistema tenet sa calidade rara de funtzionare de sòlitu, e gasi fiat unu bonu argumentu de chistione a sa chena.
Casanova perdet dopiende a su faraone. Sa martingala est già betza.
D’Alembert pùblicat sa fallàtzia chi a pustis at a dare su nòmine suo a unu sistema.
“Martingala” intrat in sos ditzionàrios frantzesos comente gergu de su giogu.
Labouchère faghet connòschere sa cantzellatzione in Londra.
Sas progressiones Fibonacci e Paroli essint in sos manuales de giogu.
Sistemas “de setore” basados subra de s’òrdine de sa roda, bèndidos pro posta.
Halmos, dischente de Doob, dimustrat chi perunu sistema de puntada podet trasformare unu giogu isfavorèvole in unu giogu favorèvole.
Sos computers simulant onni sistema. Totus mustrant −1/37 de su totale puntadu.
Sos matessi sistemas bèndidos online cun sos matessi resurtados, simulados in unu navigadore in custu situ.
Sa roulette de Monte CarloS’istrategia Labouchère pro sa roulette
Su sèculu XX
FibonacciistrategiaFibonacciProgressione chi sighit sa sequèntzia 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13…: unu passu in antis a pustis de una pèrdida, duos passos in segus a pustis de una vìnchida.Leghe totu → e ParoliistrategiaParoliProgressione positiva: dòpia a pustis de una vìnchida, torra a cumintzare a pustis de una pèrdida o de tres vìnchidas a filera. Naradu puru martingala inversa.Leghe totu → sunt intrados in sos manuales de giogu a fùrriu de su 1900. A mesu de su sèculu sunt arribados sos sistemas bèndidos pro posta, onniunu cun una testimoniàntzia e una garantzia de torrada de su dinare, e sas primas simulatziones cun su computer, chi ant mustradu su chi sa matemàtica naraiat già. Sa proa chi perunu sistema podet funtzionare b’aiat già: Joseph Doob (1936) e Paul Halmos (1939) ant mustradu chi peruna règula pro seberare cando e cantu puntare cambiat su resurtadu isetadu de unu giogu giustu o isfavorèvole, e s’istùdiu de Thorp de su 1969 at espostu sas cunditziones in sa forma chi sos giogadores las agatant. Dae tando sos sistemas no sunt cambiados; su marketing est passadu dae sos libereddos a sos vìdeos.

Mitu: un’istrategia de roulette chi vinchet semperS’istrategia Fibonacci pro sa roulette
Pro ite abarrant
Unu sistema dat a su giogadore calicunu cosa de fàghere e un’istòria de contare. Sa parte prus manna de sas sessiones cun sa parte prus manna de sos sistemas acabat cun una vìnchida minore, chi est un’istòria mègius de sos càlculos. Sas sessiones in pèrdida sunt prus raras e s’ammentant comente mala sorte. Su marketing non tenet bisòngiu de nàrrere faulas subra de sas probabilidades; li bastat de mustrare una sessione in ativu, e nde b’at meda. S’argumentu contràriu, su 2,70% de su totale puntadudinareTotale puntaduS’importu totale puntadu in una sessione o in unu perìodu, contende sas vìnchidas torradas a puntare. Naradu puru handle, action.Leghe totu →, est a disponimentu dae su 1843 e no est mai istadu persuasivu comente una note de fortuna.
Sistemas in bèndida
Su cumèrtziu de su sèculu XX at agiuntu ischemas suos, onniunu un’assetu nou de sas matessi puntadas negativas. Phase One si bendiat a $25 prus su 10% de sas vìnchidas de su cumpradore, cun una Phase Two promìtida a pustis de àere pagadu $500 e unu “Inner Circle” a $5.000. Perunu de custos cambiat sa matemàtica: su valore isetadumatemàticaValore isetaduSu resurtadu mèdiu pro puntada a longu andare. −1/37 de sa posta pro onni puntada europea istandard.Leghe totu → de una serie de puntadas est sa suma de sos valores isetados issoro.
Su chi no est unu sistema
Sas règulas de firmada: detzìdere in antis cantu pèrdere o vìnchere e si nche andare. S’ispissu sunt bèndidas comente parte de unu sistema e sunt s’ùnica parte chi faghet calicunu cosa, ca minimant su totale puntadu. Non tenent perunu nòmine de persone, e est giustu gasi.
Preguntas
Sa martingala, de unu sèculu o de prus. Dopiare a pustis de una pèrdida est sa prima idea chi tenent totus.
D’Alembert b’est andadu a curtzu, pro casu. Pascal, Fermat, Huygens, Bernoulli e Laplace ant totus ispiegadu pro ite non funtzionant.
Ca sa parte prus manna de sas sessiones est in ativu, e unu vìdeo de una sessione in ativu costat pagu a lu fàghere.
Unu pagu de ispassiu

Duos sèculos de nòmines. Unu nùmeru solu.
Fontes
- Thorp, E. O. “Optimal gambling systems for favorable games.”
- Thorp, E. O. The Mathematics of Gambling.
- Doob, J. L. “Note on probability.”
- Halmos, P. R. “Invariants of certain stochastic transformations: the mathematical theory of gambling systems.”
- d’Alembert, J. “Croix ou pile.”
- Schwartz, D. G. Roll the Bones: The History of Gambling.
- Kavanagh, T. M. Dice, Cards, Wheels: A Different History of French Culture.
- Bollman, M. Mathematics of the Big Four Casino Table Games: Blackjack, Baccarat, Craps, & Roulette.